EelaNation: Tamil Online Magazine

வியாழக்கிழமை, 30 ஜூன் 2011 22:36 சிறைவாசன்

எறிகிறேன் கவலைகளை
யாரும் ஏந்தவேண்டாம்

பத்து வருடங்களாய் - சிறையில்
பட்ட பாடுகளை
விட்டு ஓடிவர 
விருப்பம் பல எனக்கு.

அம்மா தன் பணத்தை
ஆறாய் இறைத்து என்னை
சிறையால் மீட்டுவர
சிந்திய வியர்வை எல்லாம்
கடைசிக் கணமதிலே
கண்ணீர் ஆனதுவே

வக்கீல் சொல்கேட்டு அம்மா
வார்த்த பணங்களெல்லாம்
நீதி சொல்கையிலே
நீறாகும் என்றறியா
என் சொந்தங்கள் கதறியழ 
நான் சொன்னேன் ஆறுதலை.

பணந்தான் உலகமென்று
பாரே அறியுமம்மா - நீ
பார்க்கும் உலகிமிது 
ஏமாற்றம் தந்தாலும்
நீதி சொல்பவனின் 
நினைவில் பணத்தை நிறை 
பாதி வழக்கெனினும் 
என்னை பறந்துவர விட்டிடுவான்.

என்னிடம் விற்க இனி
என்னப்பா இருக்கிதென்று
அம்மா அழுத கதை 
என் வாழ்க்கையிலே பெரிய வதை. 
பத்து ஆண்டுகளாய் 
அவளை நான் படுத்திவிட்டேன் போதும் போதும். 
இனிமேல் எனக்காய் அம்மா 
இறைத்ததெல்லாம போதும் போதும். 
அரசு விட்டால் வீடு வாறேன். 
விடாதுபோனால் அழாதே அம்மா.
என்றுநான் சொன்னவுடன் - என்னம்மா 
ஏங்கிவிட்டாள் அக்கணத்தில்.
வெறுமை தின்றமுகம்
விம்மலை மறந்துவிட
நடைப்பிணம் போல அம்மா
நடக்கிறாள் சிறையைவிட்டு.

நீதியே மறந்துவிட்ட
எங்களுக்காக அழுவோம் வாடா 
என்று அணைத்துச்சென்றான் 
என் சிறைத்தோழன்.

இன்னமும் என்னைப்போல் 
ஆயிரம் கைதிகள்தான் 
சிறைகளை நிறைத்துவைத்து 
வெறுமையால் கழுவுகிறோம்.

வேதனை பட்டழுத 
தாயின் கண்ணீரெல்லாம் 
காய்ந்து வற்றியிங்கு கனகாலம் போனாலும்
அவளுயிர் வீழ்ந்து மடியமுன்னர் 
விடுதலை ஆகிச்சென்று 
விடவேண்டும் எனுந்துடிப்பு 
இன்னமும் வற்றுதில்லை.

அம்மாவுக்கு கொள்ளிபோட
ஆசை எனக்கில்லை.
ஆனால் 
என் அம்மாவுக்கு உண்டெல்லோ.
நோய்தின்ற உடல்பாதி
கவலைதின்ற உயிர்பாதிபோக
குற்றுயிராய் நடமாடும் அவள் 
மரணம் அடைந்தாலும்
ஆத்துமா அலைபாயும்
அது சிறைச்சுவரை தாண்டிவந்து
என் மனத்தை பிடுங்கித்தின்னும்.

கவலைகளே தின்றுதின்று
கறையானறித்த புத்தகமாய் 
செல்லுபடி ஆகாத 
தாள்களாகிப்போன எங்கள் 
வாழ்க்கையின் வதைக்கதைகள் 
யாருக்கும் பயனென்றில்லை. 
எனினும் 
எரிக்கும் கவலைகளை 
இவ்வெழுத்தால் 
எறிந்துவிட முடிகிறதா 
என்றுதான் எழுதிப் பார்த்தேன்.

எறிகிறேன் கவலைகளை
யாரும் ஏந்தவேண்டாம்

சிறைவாசன்
சிறைச்சாலை
கொழும்பு 09
சிறிலங்கா

உங்கள் கருத்தை தெரிவிக்கும் பகுதி

Phonetic Tamil Typewritter Tamil Bamini English

உங்கள் பெயர்:
தலைப்பு:
கருத்து:

கருத்துக்கள் (1)

ஒரு இனததை காப்பாற்ற ஒருசிலரன் தியாகமே உலக வரலாறாக உயிர் பெறும் . என்பதற்கு அமைய எதிர்காலம் வழிகாட்டும்

1 சனிக்கிழமை, 02 ஜூலை 2011 08:11

jeeva

சொல்ல முடியாத கவலைகளை சுமையாக்குவது சாதாரணமானவை அல்ல . ஆனால் அவற்றில் இருந்து விடுபட முயற்சிக்க வேண்டுமே தவிர வாழ்க்கையின் சோகத்தை வாழ்வாக கொள்ளப்படுவதாவது ஒரு விடியாத இருளை சுமப்பதை போன்றது . அதுவே எமது இனத்தின் ஒரு பகுதியின் நிலையாக உள்ளது. அதனை பலர் மறந்து வாழலாம் அதனை பலனாக பெற்றுவாழ்வதே எமக்கான சுமையாக உள்ளதை பலர் மறந்துதான் வாழ்கின்றார்கள் . இருள் நீங்கி ஒளி பிறக்காமல் உலகம் இருக்க இயற்கை இடங்கொடுக்காது . ஒருசிலரை காப்பாற்ற முடியாவிட்டாலும் ஒரு இனததை காப்பாற்ற ஒருசிலரன் தியாகமே உலக வரலாறாக உயிர் பெறும் . என்பதற்கு அமைய எதிர்காலம் வழிகாட்டும் . இலங்கையில் ஒருஇனவிடுதலையின் தேவைக்கேற்ப சுதந்திரமாக வாழ தமது உரிமைக்காக போரடிய இனம் என்பதை உணர்ந்து அயல்நாடுகளின் ஒத்துளைப்புக்கள் மறுக்கப்பட்ட காரணத்தால் சர்வதேசத்தின் அக்கறைகொண்ட போர்குற்ற அறிக்கையாக காணொளி முலம் ஊடகங்கள் மனிதநேய அமைப்புக்களின் அழுத்தங்களாக ஒருஇனவிடுதலை என்பது நரூபிக்கப்பட்ட நிலையில் அதை நடை முறைப்படுத்த தமிழ்மக்களின் பிரச்சனைகளையும் ஐ. நா 17வது கூட்டத்தொடரில் சில இராஜதந்திரிகள் சர்வதேசத்தால் உள்வாங்கப்பட்டிருக்கின்றார்கள் என்றால் இனி அதையும் அவர்களே சரிப்படுத்தட்டும் என்பதாக நிலமைகள் உள்ளன. எது எப்படியோ ஒருநாள் ஈழம் விடியும் . அதையாவது தமிழினம் தமக்குள் மோதாமல் எதிர்காலத்தை உருவாக்க முயற்சிக்கவேண்டியதில் தான் எதிர்காலம் உள்ளது. இதற்கு என்னகாரணம் என்பது எமக்கும் தெரியாவிட்டாலும் தமிழினத்தின் இன்றைய நிலையில் ஒவ்வொரு தமிழ் மக்களும் அக்கறைப்படுவதாவது கடந்தகாலத்தையும் எதிர்காலத்தையும் மனதில் கொண்டு இன்றைய நிலையில் சிந்திப்பதாவது விடுதலையின் தேவை கடந்த கால ஆயதப்போராட்டத்தின்பங்கு அதில் தமிழ்மக்கள் விளங்கிக் கொள்ளாது செய்த தவறுகள் விடுதலைப்பாதையின் மாறுதலுக்கல்ல தேவைக்கேற்றவற்றை செய்யத்தவறியதும் எதிரி தம்மை தயார்படுத்திய விதங்களும் என எதிரியிடம் கூட கற்கவேண்டியவையாக உள்ளது. இவை குறைகாண்பதற்கு அல்ல இனியாவது எமது உரிமையை திசைமாற்றஙகள் அற்று பயணிக்கப்படவேண்டியது காலத்தின் கடமை.